Ya da hiç bir mesaj vermeyişi, bir şekilde Osmanlıyı parçalayanların en baş sorumlusu olmalarından dolayı tarihi vicdanları mı rahatsızdır? Hiç sanmıyoruz. Dünyanın öteki ucundaki ufacık bir adayı bile 150 sene sonra kullanmak için akıllıca sömürgeye çeviren bir zihniyete karşı temkinli olmak gerek.

Acaba İngiltere neden son yıllarda hep Türkiye’nin yanında tavır alıyor?

İngiltere herkesten önce batan Avrupa gemisini gördü, bu birliği “düzeltmek” için Türkiye’nin dinamizmine ihtiyacı olduğunu anladı ve hep Türkiye’nin AB’ye girmesi gerektiğini savundu.

Özellikle Cumhurbaşkanımız Abdullah Gül’e yapmış oldukları “royal” karşılama değil mesele, senede bir defa her devlet başkanlarına yapıyorlar. Ancak bu sefer, İngiliz medyası normalden fazla ilgi gösteriyor bu olaya.

Sanki yakın bir gelecekte, daha da derinleşecek, kuvvetlenecek bir bağ için İngiliz kamuoyu hazırlanıyor.

Vakti zamanında durup dururken, gecenin bir körü kendi tarihçilerini BBC’ye çıkartıp, “Efendim, Ermeni soykırımı olmamıştır, Türklere haksızlık yapılıyor” dediklerinde “Hoppala, şimdi durup duruken bu destek niye?” diye kafamız karışmıştı.

Avusturyalı Özgürlük Partisi başkanı Heinz-Christian Strache, Rus tv’lerine geçen gün verdiği mülakatta, “gericiliğin” doruklarına çıkıyor. “Türkler AB’ye girerse, Avrupa’da barış ve huzura dayalı medeniyet çöker” diyor.

Tam da aynı günlerde İngiliz basını Cumhurbaşkanı-Kraliçe buluşmasını vesile ederek, Türkiye hakkında bir sürü olumlu yazılar yayınlıyor, özellikle Türk ekonomisini yere göğe sığdıramıyorlar.

Hele normalde fırsatını bulunca İslamofobik çığırtkanlığı ile bilinen Daily Express, Kraliçenin vermiş olduğu ziyafetin “helal” sertifikalı olup, her şeyin İslami usullere uygun olduğu haberini verirken, o kadar mülayim ki. Sanki bir yerlerden emir almışlar. “Ne yazarsanız yazın her zaman Türkiye’nin ne kadar modern olduğunu vurgulayın” diye. Aynı haberlerin hemen yanlarında “Türkiye’den ev alın, Türkiye’ye yatırım yapın vs.” türünden ilanlar…

İşte belki de bu mesajlar, diğer Avrupa ülkelerine. İngiltere onlara:

“Sizi gidi yaşlı bunaklar topluluğu sizi, birliğiniz dağılıyor, ben ise ileri görüşlü olduğumdan, çoktan yeni yükselen değer Türkiye ile her türlü işbirliğine hazırım” mı diyor?

Zaten bir düşünün, 2007-2008 civarında bizim kamuoyunda da daha AB balonu sönmemişti. O zamanlar bizi alsalardı, o gaz ve şevkle, her bir “anadolu kaplanı” batmakta olan AB ekonomilerine subap olurdu, zaten belki de İngiliz bunu gördüğünden  hep Türkiye’yi destekledi.

İyiki de almamışlar, hala abuk sabuk “ekonomi derecelendirme kurumlarını” ciddiye almak zorunda kalırdık. Gerçi hala o zihniyeti uzaktan da olsa ciddiye alanlar var bizim basınımızda, “ah keşke Cumhurbaşkanı ile ben de Buckingham’a sarayına davet edilseydim, ne güzel frak giyerdim” diye iç geçirenler var.  Bu zihniyet hem frak giymeyi sever, hem de derecelendirme kuruluşlarının verdiği notları “bilimsel” zanneder.

Oysa İngiliz çok daha ince hesaplar yapar, dikkatli olmak lazım.

Öyle yelkenleri suya indirmeyelim. Bu aralar İngiltere’den hasır altı edilecek bir vaka ile noktalayalım yazımızı. BBC’nin haberine göre Manchester’de camilere sızmayı başarmış İngiliz polisi.  Eh, ne yapacaklardı cami eşrafı, “selamun aleyküm, bize İslamı öğretin” diyen gençleri geri çevirecek değillerdi ya.

İngiliz polisinin bu sızma operasyonundaki derdi, “radikalleri gözlem altına alıp, terör faaliyetleri ile bağlantıları olup olmadıklarını araştırmak için” miş. Bu sivil polisler, mahalle cemaatlerine karışmayı başarmış.

Medine döneminde, Peygamberimizin(sav) mescidine musallat olan münafıklar gibi.

Ne de olsa evrensel bir illettir, bu “sahtekarlık”.

Bir atasözü hatırladık giderayak;

“İngiliz, kafasından geçenin 10′da 9′unu yüksek sesle söylemez”.

haricihaber