İslam toprakları ve Müslümanların canları,
Başladı yine kafirlerin kardeşlerimiz üzerlerinde hesaplaşmaları.
Libya semalarında akbabaların ölüm dansı,
Paylaşıyorlar kozlarını.
Ah kimin umrunda Ümmetin akan kanı?!
Ana kucağında, göz kapaklarını şehitliğe açan bir yavru,
Mavi gökyüzü ve beyaz bulutlar mı?
Anasının yüzü, lacivert gece ve sarı yıldızlar mı?
Yoksa kanını yıkamaya inen melekler mi son gördüğü?
Cezayir, Tunus, Filistin, Libya...
Önce siyah beyaz acı dolu resimler,
Sonra sessiz feryat eden kayıtlar,
Şimdi koyu kızılla boğulmuş sesli görüntüler,
Hep ayan beyan zalimler, hainler ve niyetler.
Kalkansız, korumasız... Halifesiz, Hilafetsiz...
Boylu boyunca uzandı yıllara çekilen acı.
Doğalgazı, petrolu akarmı aceba şimdi kan kırmızı?!
Oturdukları koltukların haklarını veremeyen Ümmetin zalim liderleri,
Bu dehşetin seyirci, sessiz gözleri,
Boyunlarındaki bu vebali,
Nasıl verecekler ihanetlerinin sualini?!
Libya'da tutuşturulan ateşi,
Yakan, alevleri büyüten,
Kullanan, kullanılan, birbirine düşman bu saldırının ey tüm aktörleri!
Boşu boşuna yaratılmadı cehennem vadileri!
Ey üzerine kurşunlar ve bombalar yağan din kardeşim!
Önce heybetiyle bir Halifenin, sonra dehşetiyle bir azap meleğinin,
Almayı unutur mu sandın intikamını Rabbin!
Ümmetin delikanlı evlatları,
Def edin yönetiminize musallat olan korkakları.
İslam coğrafyasında doğan feryatları,
Dünyayı dönüp dolaşan çığlıkları,
Artık tutup semaya kaldırın,
Bunlara son verecek olan Lailaheillallah bayraklarını.
Nihayetinde beklemekte kanı deli Müslümanı,
Allah'ın (cc) vaadi, cennet müjdeleri, cennet kapılarının bekçileri.
Mutlaka vuracak yüzlerine, cennetin ılık ılık esen yelleri.

Esma Sıddık