Alman basınından özet..

Tagesspiegel gazetesi soruyor: "ABD binlerce kilometre uzaklıktaki bir bölgeye angaje olmakla neyi amaçlayabilir? Nüfuz, tamam. Ama ne için? Sırf ticaret mi?"

Gürcistan ile Rusya arasındaki anlaşmazlık, 14 Ağustos 2008 tarihli Alman gazetelerinin haber ve yorum sayfalarını işgal eden en önemli konu. ABD ve AB’nin Kafkasya krizindeki rolü ele alınıyor. 

Die Welt gazetesi Kafkasya’daki krizin, Avrupa ve ABD’nin Rusya üzerindeki nüfuzlarının yok denecek kadar sınırlı olduğunu gözler önüne serdiğini yazıyor:

“Uluslararası krizler hafiflediğinde, başarıya ortak olanların sayısı artar. AB Konsey dönem başkanı olması sıfatıyla bu rolü şimdi de Nicolas Sarkozy oynuyor. Oysa Batı’nın etkisi yok denecek kadar az. Rusya askeri hedeflerine ulaştığı için, savaş bitti. Gürcistan ayrılıkçı bölgelerden elinde kalan topraklardan da olurken Rusya’nın nüfuz bölgesindeki ülkeler de Moskova’dan uzaklaştıkları takdirde başlarına nelerin gelebileceğini gördüler. Fransa’nın ateşkesteki katalizörlük rolü küçümsenemez. Ancak Avrupa Birliği’nin ne kadar bölünmüş durumda olduğu da ortada. Avrupa’nın önceliği Kafkasya’da yumuşama sağlamak ardından da Rus yayılmacılığını önleyecek politikalar geliştirmek olmalıdır.”

Frankfurter Allgemeine Zeitung gazetesinin Kafkasya krizini NATO – Rusya ilişkileri açısından değerlendiren yorumu yöle:

“NATO’nun Gürcistan’a üyelik ümidi verilmesini onaylayanların şimdi alınan ders karşısında şoke olduklarını söyleyenler haklı. Batı birlik içinde davrandığı takdirde başarılı olabilir. Rusya’nın Sovyet sonrası toprakları yeniden kontrol edebilmek için komşu devletleri istikrarsızlığa sürüklemesine Batı seyirci kalamaz. Rusya’nın Sekizler Grubu bünyesindeki rolünü gözden geçirme zamanı belki de gelmiştir. Hiç bir şey olmamış gibi ortaklık anlaşmasını müzakere etmenin de yeri değildir. Bunu aşırı bulanların, köşeye sıkıştırılan devletlerle ilgilenmesi daha iyi olur.”

Financial Times Deutschland gazetesi Gürcistan krizine ayırdığı yorumda şu görüşlere yer veriyor:

“Arabuluculuk yapmak isteyen Avrupa öylesine bölünmüş durumda ki, arabuluculuğa asıl onun ihtiyacı var. Anlaşmazlık krizin çözümü için yapılacak önerileri doğrudan etkiler. Rusya’yı saldırgan taraf addeden Polonya ile Baltık Cumhuriyetleri’nin tutumu İsveç ve İngiltere tarafından destekleniyor. Bu ülkeler Gürcistan’ın ayrılıkçı bölgelerinde uluslararası barış gücü üslendirilmesinden yana çıkarken Fransa sadece gözlemcilerden söz ediyor. Moskova kolay kazandığı zaferin verdiği üstünlükle Avrupa bünyesindeki çatlakları kendi yararına kullanmayı bilecektir.”

Berlin’in Tagesspiegel gazetesi ABD’nin Kafkasya krizindeki rolüne şu satırlarla değiniyor:

“Başkan Bush Tiflis ziyareti sırasında, Gürcüler’e her zaman yanlarında olacakları mesajını vermişti. Ortak tatbikat yapılmış, Gürcistan’a yüzlerce Amerikalı askeri uzman gönderilmiş ve silah da verilmişti. Bütün bunlar Amerika hayranı Saakaşvili’yi son derece vahim hatalara itti. ABD de bunu önleyemedi. Daha doğrusu Dışişleri Bakanı Rice. Şayet Bush bütün zamanların en kötü ABD Başkanı ise o zaman Condoleezza Rice’ye ne demeli? Sovyet uzmanı olduğu söylenen Rice hiçbir strateji geliştiremedi. Bu bölge Rice’ye Ortadoğu kadar ün kazandıramazdı. ABD binlerce kilometre uzaklıktaki bir bölgeye angaje olmakla neyi amaçlayabilir? Nüfuz, tamam. Ama ne için? Sırf ticaret mi?”

Stuttgarter Zeitung gazetesi yorumunda Rusya’yı uyarı ve tehditlerle yola getirmeye çalışmanın sonuç vermeyeceğini dile getiriyor:

“Sanki batılı ülkeler hala ABD’nin üstünlüğüne güveniyor. Oysa Kafkasya’daki son gelişmeler ABD’nin ne kadar aciz olabileceğini göstermeye yetti. Batı artık sadece askeri gücüne güvenemez. Bu nedenle tehdit savurmak anlamsızdır. Moskova ya da Pekin’i tecrit etmeye çalışmak son derece hatalıdır. Dünyanın hızla bütünleştiği çağımızda hepimiz uzlaşmaya, diyaloğa, alıp vermeye muhtacız. Dediğim dedikçilik kimseye bir şey kazandırmaz.”

dw-world