Gözyaşlarıyla haykıran
Ey Cennet kokulu çocuk,
Ağlama demiyorum. Diyemem ki zaten
Çünkü ben bilmem babasızlığı
Ben babam yok diye hiç ağladım ki
Annem de hiç ağlamadı babam yok diye
Kardeşlerimde hiç ağlamadı
Kardeşlerimden ayrılmadım zorla,
Evimizi terk etmedik zorla
Arkadaşlarımdan ayrılmadım zorla
Hiç oturmadım karanlıkta
Ben bilmem karanlığı
Hiç aç kalmadım. Karanlıkta yemedim kuru ekmek,
Ben bilmem yoksuzluğu çocuk
Ben hiç üşümedim
Hiç ayak yalın gezemedim  çocuk..
Ben hiç savaş görmedim ki! Çocuk..
Bizim evimize hiç bomba düşmedi ki;
Ben bilmem bomba sesini
Hiç kurşun yaram olmadı
Hiç bana kurşun sıkan da olmadı
Hiç eli bağlı kalmadım hapishane denen yerde.
Hiç hapishane görmedim ki
Ben hiç taş atmadım ki
Hiç babamı götürmediler gece yarısı
Uyanmadım geceleri korkudan
Uykusuz gecelerim olmadı ki!
Yakınlarını kaybetmenin acısını  bilmem ki çocuk..
Ben senin yaşadıklarını yaşamadım çocuk
Ben senin kadar dua edemem ki
Senin kadar cesaretli olmam
Senin kadar sevemedim inandıklarımı
Senin gibi şehit olamam çocuk
Meydan okuyamam senin gibi; zalimlere
Diyeceksin biliyorum;
Hani Müslüman Müslüman’ın kardeşiydi,
O ağlarken diğeri nasıl gülerdi
Haklısın cennet kokulu çocuk
Sen ağlarken ben güldüm; affet
Biliyorum yüzüm yok, utanıyorum cennet çiçeği
Hakkını helal eder misin?
Cennet kokulu çocuk
Hakkını helal et, cennet çiçeği
Cennet kokulu çocuk

ABDULKADİR