Het Islamitische Aqiedah (credo) vormt de feitelijke basis van de Islamitische identiteit, zowel wanneer het door individuen wordt gedragen of wanneer het door een staat wordt vertegenwoordigd. Moslims zijn verplicht om hun credo als welomlijnd geloof te houden, het dragend met het geen twijfel van om het even welke aard. De mensheid wordt namelijk opgedragen om zijn omgeving en aard van zijn eigen bestaan waar te nemen, om vervolgens middels verstandelijke overtuiging tot de conclusie te komen dat deze gecreëerd moeten zijn, en dat het niet uit niets is kunnen komen, zonder systeem. De mensheid wordt daarna uitgedaagd om de geldigheid van de Qur’aan te onderzoeken, wat de stap is waarmee de boodschapper Moehammad (saw) en zijn boodschap (Islam) wordt bewezen en dient te worden omarmt. De mens wordt uitgedaagd het gelijke te brengen van de Qoer’aan als hij stelt dat dit niet de waarheid is.

De aanwinst en de verspreiding van „nuttige" kennis zijn het doel van om het even welk onderwijssysteem. De kennis welke de Kapitalist als nuttig is beschouwd is wereldse kennis, de kennis welke Islaam en de Moslim nuttig beschouwen is echter fundamenteel verschillend, ook al zijn er overeenkomsten. Islam heeft een specifieke levensbeschouwing, die enorm aan dat van kapitalisme verschilt. Deze verschillende houdingen tegenover het leven, veroorzaken de belangrijkste verschillen tussen de systemen van het onderwijs.