1. Diğer Müslüman kardeşlerini hatadan ve dalâletten uzaklaştırmak üzere uyarılarda ve hatırlatmalarda bulunmaları, Müslümanların yükümlülüklerindendir. Yine hata ettiklerini yahut dalâlete düştüklerini fark ettikleri anda, onları hakka döndürmede acele etmeleri de yükümlülüklerindendir. Hakka dönüşe yönelik bu açıklamalarına binâen, bunu hüsn-ü zann olarak değerlendirerek kabul etmek kaçınılmazdır. Zîra İslâm, Müslüman bir kimsenin Müslüman kardeşi hakkında, gerçekte içinde ne olup olmadığına göre değil, zâhirine göre hükmetmesine karar kılmıştır. Zîra kalplerin içinde neler olduğunu bilen yalnızca Allah [Tebârake ve Te’alâ]’dır.

2. Ancak önceki kâidenin, bu Ahmediyye meselesinde tahakkuku mümkün değildir. Zîra onun meselesi, Komisyon’un oturumunda, 12 bentlik açıklamasının ardından sapıklığından dönmüşçesine ele alındığı kadar basit bir mesele değildir. Nitekim Ahmediyye/Endonezya, küresel Ahmediyye’nin bir koludur ve Endonezya’da da -kitaplarında ve referans kaynaklarında geçtiği gibi- Merkezî Yürütme Kurulu tarafından kararlaştırılmış öğretilerinde, mefhumlarında ve inançlarında küresel Ahmediyye’ye bağlıdır. Hakkında farklı çevrelerce dalâlet (sapıklık) hükmü verilen hususlara göre sürdürülen bu inançlarından herhangi bir şekilde döndüğü vâki olmamıştır, ne 1980 tarihli Kurul kararında geçtiği gibi ülkeler bazında, ne de 1985 tarihli İslâm Konferansı Örgütü’nün kararında geçtiği gibi küresel bazda!

3. Buna göre Hizb-ut Tahrir / Endonezya, Endonezya Âlimler Kurulu’nu, bu öğretilerini, mefhumlarını ve sapık inançlarını değiştirinceye dek Ahmediyye’nin sapıklığı hakkındaki fetvâlarını değiştirmemeye teşvik eder. Hükümet de Endonezya Âlimler Kurulu’nun bu fetvâlarını referans almalı, Ahmediyye’nin sapıklığı hakkındaki hükmü benimsemeli, faaliyetlerini men etmeli ve üyelerini mürted oldukları gerekçesiyle yakalamalıdır. Tamamen hakka dönmeleri halinde bu engellemeler kaldırılabilir olmalıdır.

4. Bütün bunlara karşın, sapık bir grup olarak yayılması nedeniyle kendilerine karşı şiddetli bir öfke duyan fertlerin yaptığı gibi, Ahmediyye meselesinin şiddet eylemleri ile çözülmesi doğru değildir. 1980 senesinde Endonezya Âlimler Kurulu tarafından ve 1985’te Cidde’deki İslâmî Fıkıh Birliği’nde İslâm Konferansı Örgütü tarafından hakkında sapıklık fetvâsı verilmesine binâen Hükümet, bu grubun üyelerine karşı sert önlemler almalı, bürolarını kapatmalı, inançlarına çağırmaktan men edilmeli ve üyeleri yakalanmalıdır. Yani öncelikli olarak fertler veya topluluklar değil devlet harekete geçmelidir.

5. Hizb-ut Tahrir / Endonezya, Endonezya Hükümeti de dâhil tüm Müslümanlara, Ahmediyye’ye ilişkin sapıklık hükmünü kaynak alan önceki fetvâları benimseme çağrısında bulunmaktadır. Çünkü bunlar haklıdır ve şer’î ehliyet ve mârifet sahibi âlimler tarafından yayınlanmıştır. Zaten İslâmî Akîde’nin sâfiyetini saptırmaya yahut ona ve Müslümanların mukaddesâtına saldırmaya yönelik girişimlerden korumak maksadıyla fetvâlar yayınlanması ve önlemler alınması gâyet doğaldır.

6. Yine tüm Müslümanları, İslâm Şeriatı ile yönetimin ve Hilâfet’in geri getirilmesinde acele etmeleri çağrısında bulunmaktadır. Zîra artık Laik sistemin fesâdı ayyuka çıkmış, İslâm’ı ve inançlarının kudsiyetini savunmaktan uzak ve âciz olduğu ifşa olmuştur.