Sakın Allah’ı, Yaptıklarınızdan Habersiz Sanmayın, Ey Zâlimler!

 

26 Temmuz 2006 Çarşamba günü, İtalya’nın başkenti Roma’da bir Ortadoğu Konferansı düzenlendi. Türkiye adına Dışişleri Bakanı Abdullah Gül’ün katılıp bir konuşma yaptığı konferansta, yahudi varlığının Lübnan’a yönelik vahşi saldırısı, bölgede ateşkesin sağlanması için izlenebilecek stratejiler, insânî yardım için güvenli bir koridorun oluşturulması ve barış gücü niteliğinde devletlerarası kuvvet gönderilmesi konuları tartışıldı. Amerika ve İtalya öncülüğünde toplanan konferanstan, Sömürgeci Kâfirlerin ve yahudilerin lehine sonuçlardan başka hiçbir şey çıkmadı:

1.    Lübnan’da geniş yetkilerle donatılacak bir BM Barış Gücü konuşlandırılması istendi ki Müslümanların topraklarına çöreklenip gerektiğinde yahudiler ile birlikte Müslümanlara karşı savaşsınlar! Gerekirse bunların başına da Türk Ordusu gibi Müslümanların askerleri getirilip kardeş kardeşe kırdırılsın!

2.    Dikkatlerin barış, ateşkes ve “Büyük Ortadoğu”ya yöneltilmesi istendi ki yahudilerin cürümleri bir çırpıda unutuluversin, hiçbir şey olmamış gibi davranılsın, Filistinliler kukla bir devletçik ile avutulsun, Lübnan’ın enkâzı üzerinde meydana gelen devletlerarası çatışma görmezden gelinsin de BOP’a zemin hazırlansın!

3.    Lübnan’da mücrim yahudilere karşı kahramanca çarpışan ve onları can evlerinden vuran Mücâhidlerin silahsızlandırılmasına yönelik Birleşmiş Milletler kararının uygulanması talep edildi ki yahudi kasaplar, diledikleri zaman diledikleri katliamı yapsınlar, ama hiçbir direnişle karşılaşmasınlar, iki füze geldi diye kaçacak delik arayan yahudilerin güvenlik endişeleri tümüyle giderilebilsin!

4.    Üstelik konferansta yahudi varlığı “İsrail”i eleştiren, kınayan, “İsrail”in katliamlarını durdurmaya çağıran hiçbir ifade geçmedi ki bu da hem Amerika ve diğer Kâfirlerin, hem de konferansa katılan Türkiye Dışişleri Bakanı gibi tüm kompradorlarının, tüm bu katliamlardan ve cürümlerden yahudi varlığını sorumlu tutmadıkları anlamına gelmektedir. İran, Suriye ve Hizbullah’a çağrılar yapıldığı halde yahudi varlığına yönelik hiçbir şeyin geçmemesi başka ne anlama gelebilir ki?!

Hadi Kâfirler neyse de –ki onlar birbirlerinin dostlarıdırlar- peki, bu başımızdaki Allah’tan korkmaz, kuldan utanmaz, insaflarını, merhametlerini ve insanlıklarını kaybetmiş yöneticilere ne oluyor? Bir tanesi bile çıkıp “Dur Ey Mel’un! Allah seni katl-u kahretsin, ne kadar da azıyorsun?” diyemiyor! Doğrusu bu hâin yöneticiler, Kâfirleri hoşnut etmek için tâ Romalara kadar gidiyor, ancak çok yakında görecekler ki Hilâfet’in orduları o Roma’ya Rasulullah [SallAllahu ‘Aleyhi ve Sellem]’in müjdesini gerçekleştirerek fethetmek için gidecek, o konferans salonlarını, İslam süvârilerinin atlarına ahır yapacak, onların ve efendilerinin tahtlarını başlarına geçirecektir, bi-İznillah!