Zillet ve Utanç Zamanında Kutlama!

Dün, 9 Temmuz 2006 günü, sözde “Barış”ın birinci yıldönümü kutlandı. Bu yıldönümü törenleri nedeniyle tüm kurum ve kuruluşlardaki çalışma mekânizmaları tatil edildi. Bu münâsebetle, Ümmetin karanlık günlerinden olan bu meş’um günde meydana gelenleri Ümmete hatırlatmak maksadıyla aşağıdaki hakikatleri açıklıyoruz:

1. Bugün, Laik [Dinsiz] -sözde- Geçici Anayasa vâsıtasıyla İslam’ı devletten ve toplumdan tamamen uzaklaştırmanın gerçek bir başlangıcı olmuştur. Bu ise temel hakların ve yükümlülüklerin esâsının, Allah [‘Azze ve Celle]’nin şu kavline muhâlefet edilerek İslâmî ‘Akîde değil de vatandaşlık olduğu şeklinde ifadesidir.

Hüküm ancak Allah’a aittir. O size Kendisinden başkasına kulluk etmemenizi emretmiştir. [Yûsuf 40]

2. Bugün, Kâfirler için ülke aleyhine bir otorite verilmiştir. Bu da bir Kâfirin Müslümanlar üzerine yönetici atanmasıyla ve doğusundan batısına, güneyinden ortasına kadar sorgusuz-sualsiz elini-kolunu sallayarak ülkeyi dolaşan her türden Kâfir devletlerarası kuvvetlerin elinin serbest bırakılmasıyla olmuştur. Oysa Allah [Subhânehu ve Te’alâ] şöyle buyurmuştur:

Muhakkak ki Allah, Kâfirler için mü’minler aleyhine asla bir yol vermeyecektir. [en-Nîsa’ 141]

3. Bugün, “ayrılıkçı” self-determinasyon kararı diye bilinen yolla Güney Sudan’ın Kuzeyinden ayrılmasının ve Sudan’ın geri kalanının da parçalanmasının altyapısını hazırlamanın resmî başlangıcı olmuş ve böylece Nebî [SallAllahu ‘Aleyhi ve Sellem]’in şu kavline muhâlefet edilmiştir:

İşleriniz (yönetiminiz) tek bir adam üzerinde birleşmiş iken, her kim gelir de âsânızı kırmak veya cemaatinizi (bütünlüğünüzü) parçalamak isterse, onu hemen öldürün!

4. Dinka’lı ve Mesîriyye’li olan halkı selâmet, dünürlük ve dostluk içerisinde yüzlerce yıl yaşadıktan sonra, Amerikan çıkarları çatışmasındaki rolünü bekleyen Ebiyi meselesi bu barış nâmına türetilmiştir.

5. Dârfûr ve Doğu Sudan’daki silahlı hareketlerin, Güney Sudan isyancılarının elde ettiği kazanımların aynısını talep ederek harekete geçmesi ve partizanca, geçici ve bencil kazanımlar uğruna Ümmetin meselelerinin dışlanıp satışa çıkarılması çağrılarının çoğalması bu sözde barışın ifrâzâtındandır. Bu bâtıl yolla istenen hak talepleri, mevcut egemen devleti, kendisi ile aralarında otorite ve servet paylaşımı yapmak, “mâlik olmayandan müstehâk olmayana bir lütufta bulunmak” üzere için silah taşıyan herkes ile müzâkere yapar hale getirdi.

6. Nifâşâ’da gerçekleşenler ise ülkeyi parçalamak, servetleri yağmalamak ve İslam’ın devlet ve toplum vakıasına yeniden dönmesini engellemek maksadıyla Afganistan ve Irak’ta savaş ile yapamadıklarını sözde barış namına burada yapabilsin diye Sudan’ı devletlerarası Amerikan vesâyeti altına sokmuştur ki Amerika Sudan’dan hareketle İslâmî Âleme pençesini geçirebilsin. Aslında bu meş’um yıldönümü yerine; Allah’ın Kitâbı’na ve Rasulü [SallAllahu ‘Aleyhi ve Sellem]’in Sünneti’ne sarıldıkları sürece ehlinin asla sapıtmayacağı Hakka ulaşılarak ve Nebiyy-ul Kerîm [SallAllahu ‘Aleyhi ve Sellem]’in şu kavlini doğrulayarak Allah’ı tefekkür edip O’na dönüşün yıldönümü, bu çarpık gidişâtı ve sapık yolu görüp onu değiştirmiş olmanın yıldönümü olmalıydı.

Aranızda (öyle) iki şey bıraktım ki bunların ardında olduğunuz (sarıldığınız) sürece asla sapıtmayacaksınız: (Bunlar) Allah’ın Kitâbı ve Benim Sünnetimdir.